کیستی؟ جلوه ی جمال خدا، کیستی؟ فقه شیعه را بانی شرح و تفسیر وحی هستی تو، معنی آیه های قرآنی ترجمان حدیث لولاکی، هست مدیون تو همه افلاکخرٌمی بخش باغ و بستان و زینت افزای هر گلستانی معدن جمله ی کراماتی، از بدی ها ولی به دوری توپاک و طاهر چو آیه ی تطهیر، تو به هر کار نیک بنیانی تو سراپا فضیلتی آقا، تو چراغ هدایتی آقابی تو گم می شد ای چراغ هدی، در جهان شیوه ی مسلمانی دستهای تو بسته اند چرا؟ می کِشندت چرا توی کوچه؟از چه بی احترامیت کردند؟ چون که هستی تو حیدر(ع) ثانی بر روی خاک کوچه افتاده از چه عمامه  و عبای تو؟دشمنان خدا و قرآن و طرح این نقشه های شیطانی دشمنت می دهد تو را آزار، ناسزا گویدت عدو بسیارجرم تو بی گناهیت باشد، تو بَری از همه گناهانی کوه ایمان و معدن صبری، معنی آیه ی اولوالامری طاعت از تو اطاعت حق است، تو ولیّ خدای سبحانی مثل زهرا(س) تو هم کتک خوردی، مثل مادر شکست پهلویتمثل حیدر(ع) به نیمه ی شب ها، با خدا گفتگوی پنهانی احترامی ندیده ای اما، هتک حرمت شدی هزاران بارهتک حرمت نشد در این عالم، هیچ کس با چنین فراوانی دست های تو را که می بستند، یاد غم های زینب(س) افتادییاد بند اسارت و ره شام، یاد بزم شراب و مهمانی پاره می شد تو را چو پیراهن، یاد آن کهنه پیرهن بودییاد راس حسین(ع) بر سر نی، زلف خونین و مو پریشانی روضه ی کوچه را که می خواندی چشم تو چشمه سار خون می شدروضه ی کوچه می شود تکرار، در همین لحظه های پایانی

سیّد ما حضرت عبدالعظیم خانه ی دل جای تو بود از قدیم ای حرمت قبله ی اهل یقینشیعه ز داغت شده ماتم نشین رفتی و در خانه ی دل های مابزم عزا گشته ز داغت به پا بر سر ما از غم تو دست غمسینه ی ما معدن رنج و الم ری شده گر مدفن تو یاکریمخانه ی دل مسکن تو یاکریم حضرت جبریل گرفتار توستعرش خدا نیز عزادار توست حضرت جبریل شده نوحه خواندر غم تو ناله کنان قدسیان گشته سیه پوش ز داغت فلکدست عزا بر سر جنّ و ملک گریه کند از غم تو آسمانداغ غم توست غمی بیکران شال عزا بر سر خورشید و ماهبر تن انجم شده رخت سیاه آهوی صحراست فغان در غمتمرغ هوا ناله کنان در غمت ماهی دریاست به داغت عجینخاک عزا بر سر اهل زمین مدح تو زینت به سخن می دهدمدفن تو بوی حسن(ع) می دهد مثل حسن(ع) چون که تو هستی کریممثل حسن(ع) شأن تو باشد عظیم ای که تویی شیعه ی آل عباهست دو چشمان تو مشکل گشا ای که تویی عاشق پروردگاردر غم تو شیعه شده داغدار ای حرمت کرب و بلای حسین(ع)آل عبا(ع) را تو شدی نور عین دور مزار تو ملائک غمیندر غم تو عالَم و آدم حزین صحن و سرای تو دیار غم استبر سر ما گَرد و غبار غم است دلبر ما حضرت عبدالعظیمزائر چشمان توایم از قدیم هر که تو را داد سلام ای زعیمریزه خور خوان تو شد ای کریم داغ تو آتش زده بر جان مادر غم تو ناله کُنان انبیاء  در غمت ای تاج سر شهر ریمی چکد اشک از بصر شهر ری در غم تو هر که به غم مبتلاستزائر دلخسته ی کرب و بلاست

چون که خود را عده ای تسلیم شیطان می کنند جنگ حتی با خدای حیّ سبحان می کنند کشتی دینی که ما را سوی ساحل می بردمنحرف کرده اسیر موج طوفان می کنند  با جفا و ظلم بر آل محمد(ص) روز و شبجاری از چشمان شیعه سیل باران می کنند فصل سر سبز بهار گلشن اسلام رامثل پائیز و زمان برگ ریزان می کنند آنقدر در ظلمت شب خویش را گم می کنندتا که انکار مَه و خورشید تابان می کنند غرق در دریای بی دینی و کفر و ظلمتنددعوی فرمانبری از امر رحمان می کنند خنجر آنان سر از اسلام و قرآن می بُردتا قیامت ننگ را تقدیم انسان می کنند چون سپاه ابرهه بر کعبه یورش می برندمرقد آل علی(ع) را نیز ویران می کنند کشتی دین را اسیر فتنه و شر می کنند ظلم بر کشتی سوار اهل ایمان می کنند سلب آرامش کنند از جای جای این جهان آتش کینه به پا در باغ و بستان می کنند گر به ظاهر با خدا پیمان یاری بسته انددر عمل اما همیشه نقض پیمان می کنند ریزه خوار سفره دینند در هر روز و شبنعمت حق را ولی پیوسته کفران می کنند گر چه هر گز عامل آیات قرآن نیستندعمر خود را صرف صدها ختم قرآن می کنند هست سر تا پایشان لبریز کفر و ارتدادبا وقاحت از چه تکفیر مسلمان می کنند ای خدا بشکن تو دست دشمنان اهل بیت(ع) دست آنهایی که تخریب گلستان می کنند

ما شیعه ی محمّد(ص) و زهرا(س) و حیدریم ما میهمان سفره ی احسان داوریم شکرانه ی ضیافت یک ماه ی خدامحفل نشین محفل الله اکبریم****ماه مبارک رمضان رفت، حیف شد آن حال ناب وقت اذان رفت، حیف شد عید سعید فطر رسیده  هزار شکر ماه خدای عالمیان رفت، حیف شد****عید شکر خدای سبحان استعید ختم کتاب قرآن است عید یک ماه بندگی خداستوقت شادی اهل ایمان است****عید فطر است، مؤمنان تبریکعید عشق است، عاشقان تبریک عید پیروزی و سر افرازیستسر بلندان امتحان تبریک****عید ماه ضیافت است این عیدعید خیر و سعادت است این عید عید حمد خدای سبحان استعید شکر عبادت است این عید